Audiya Player

درود بر همراهان جوینده و بیدار...دوازدهمین گفتار از مجموعه‌ی ما، به موضوعی می‌پردازد که شاید بی‌صدا، اما پیوسته، بخشی از زندگی فردی و جمعی ما را شکل داده است:سکوت‌های آسیب‌زا. این گفتار، از زاویه‌ای علمی، روان‌شناختی، و صمیمی، پرسشی را می‌کاویم که کمتر درباره‌اش به زبان آمده‌ایم:چرا گاهی در لحظه‌هایی که باید بگوییم، ساکت می‌مانیم؟و این سکوت‌های ناگفته، در بلندمدت چه آسیبی به روان، رابطه‌ها، و حتی بافت اجتماعی ما می‌زند؟در این گفتار، با هم مرور می‌کنیم:– تمایز سکوت آگاهانه و سکوت آسیب‌زا؛– ریشه‌های روانی، فرهنگی و تاریخی سکوت‌های مزمن؛– نقش خانه، مدرسه، جامعه و سیاست در نهادینه‌کردن سکوت؛– مرز باریک میان سکوت حکیمانه و خاموشیِ ناشی از ترس؛– تأثیر خاموشی در روابط نزدیک و آسیب‌های تدریجی آن؛– و در نهایت، چالش و تمرین‌هایی برای بازگشت به صدایی که شاید مدت‌ها خاموش مانده است.این گفتار، نه شکایت است، نه شعار؛دعوتی‌ست به درنگ، به آگاهی، و به آغاز دوبارهٔ گفت‌وگو؛حتی با صدایی لرزان، حتی با واژه‌هایی ساده،اما با دلی که می‌خواهد از سکوتی فرساینده، به صدایی زنده بدل شود.اگر دلت می‌خواهد بدانـی:– چرا بعضی سکوت‌ها فرسوده می‌کنند و نه آرام،– چگونه می‌توان مرز میان حکمت و انفعال را شناخت،– و چگونه می‌توان در دل این فرهنگ خاموشی، صدای خویش را دوباره بازیافت،تو را به شنیدن این گفتار دعوت می‌کنم. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.