درود بر تو، همسفر جانجوی این مسیر ناتمام اما پُرمعنا...در جهانی خسته از فریاد و قضاوت،این گفتار، دعوتیست به مکث، به بازخوانی ریشههای گفتوگو، و به احیای ستون فراموششدهی تمدن انسانی.در این گفتار، با نگاهی روانشناختی، اجتماعی و ادبی:ـ به مرجعیت تاریخی زبان در شکلگیری همزیستی میپردازیم،ـ از تفاوت ادبیات غنایی، تعلیمی، حماسی و نمایشی سخن میگوییم،ـ ضعف ادبیات نمایشی در فرهنگ ما را بررسی میکنیم و پیوند آن را با بحران امروز گفتوگو نشان میدهیم،ـ سکوت را نه بهعنوان صرفاً غیاب کلمه، بلکه بهعنوان لایهای از ارتباط و زخم نادیده گرفتهشده تحلیل میکنیم،ـ و در پایان، تمرینهایی عملی برای بازآموزی گفتوگو در خانه، در روابط، در محیط کار و حتی در دلِ سختیهای جامعهی امروز پیشنهاد میدهیم.این گفتار، فقط تحلیل بحران نیست؛نامهایست در ستایشِ شنیدن.یادآوری لطیفی که میگوید:واژهها، اگر با جان و خرد همراه شوند، هنوز میتوانند پل بسازند میان دلها. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
